Όλγα Μούσιου-Μυλωνά

Προσωπική ιστοσελίδα

Facebook Twitter RSS Feed 
Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ολγα Μουσιου   
Τρίτη, 17 Αύγουστος 2010 12:21

 

Σκέψεις και αναδρομές με αφορμή την παγκόσμια μέρα της γυναίκας

 

 

 

Ρούλη Κοζάρη
Πιανίστα - Καθηγήτρια Μουσικής

 

 

Αγαπητή κυρία Πρόεδρε του Συλλόγου Γυναικών Υδρούσας,
 
Αγαπητές μου κυρίες,
 
Αποτελεί εξαιρετική τιμή για μένα να βρίσκομαι μια τέτοια μέρα κοντά σας, κοντά σε έναν τόσο δυναμικό Σύλλογο γυναικών, στην Υδρούσα του Δήμου Περάσματος. Πρώτα, λοιπόν, από όλα χαιρετίζω τις σπουδαίες πρωτοβουλίες σας και σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε. Σας διαβεβαιώνω ότι θα βρίσκομαι στο πλευρό σας σε όλες τις δράσεις  σας για την υλοποίηση των στόχων του Συλλόγου.
 
Σήμερα, 8 Μαρτίου, όπως μας λένε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, γιορτάζει το μισό του πλανήτη, το μισό του ουρανού, που φωτίζει όλο τον κόσμο. Είναι μια μέρα με συμβολικό περιεχόμενο, μέρα μνήμης και τιμής για τις γυναίκες όλου του κόσμου. Τιμούμε πρώτα από όλα τις εργάτριες της Νέας Υόρκης, που πριν από 150 χρόνια πλήρωσαν με το αίμα τους τη μεγάλη απεργία για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάνουμε έναν απολογισμό για τα όσα κατακτήσαμε στην πορεία των αιώνων με πολλές θυσίες και αγώνες και τιμούμε την κάθε γυναίκα αυτού του πλανήτη ξεχωριστά.
 
Κι εγώ, λοιπόν, όταν πήρα την πρόσκλησή σας, σκέφτηκα γιατί θα μπορούσα να σας μιλήσω, έτσι απλά και καθημερινά, και αποφάσισα ότι θα πρέπει σήμερα μαζί σας να κάνουμε μια τιμητική αναφορά στις γυναίκες της γενιάς του ’30 και του ’40, τις γυναίκες της γενιάς μου. Γιατί η δική μας η γενιά είναι αυτή που «έχτισε» τη σύγχρονη Ελλάδα.
 
Είμαστε μια γενιά που έζησε τη φρίκη δύο μεγάλων πολέμων. Τον έναν με το θηρίο του φασισμού, με τους Ναζί, και τον άλλον, τον χειρότερο, τον Εμφύλιο αδελφοκτόνο πόλεμο που τραυμάτισε βαθιά την χώρα μας και την κομμάτιασε για πολλά χρόνια σε δύο στρατόπεδα. Ζήσαμε μίζερα και φτωχά παιδικά χρόνια, με μπομπότα και κουραμάνα. Με πείνα και στερήσεις και τον φόβο φωλιασμένο στην καρδιά.
 
Κι όταν ήρθε η ώρα να ζήσουμε τα νιάτα μας, περιορίσαμε τα σχέδια και τα όνειρά μας για προσωπική ζωή, για καριέρα, για διασκεδάσεις, και βάλαμε πάνω από όλα τις οικογένειές μας, τα παιδιά μας και τη δουλειά. Στερηθήκαμε πολλά για να δημιουργήσουμε καλύτερες προϋποθέσεις για το μέλλον των παιδιών μας.
 
Δουλέψαμε σκληρά στο σπιτικό μας, είμαστε οι νοικοκυρές που πλέναμε στις σκάφες, ζεσταίναμε το νερό στα καζάνια στις αυλές μας, ζυμώναμε το ψωμί, ψήναμε το φαγητό στον φούρνο της γειτονιάς, κεντούσαμε, πλέκαμε, ράβαμε, υφαίναμε,…. και γενικά κάναμε τα πάντα χωρίς τη βοήθεια των ηλεκτρικών συσκευών, που ευτυχώς υπάρχουν σήμερα.
 
Κι όμως, η ζωή και η νιότη μας είχαν μια ανείπωτη γλύκα. Μπορεί να βάζαμε εφημερίδες στους πάτους των τρύπιων παπουτσιών μας, μπορεί να αναποδογυρίζαμε το ύφασμα του παλιού παλτού για να φτιάξουμε καινούργιο, αλλά η χαρά για τα καθημερινά μικροπράγματα ήταν αληθινή.
 
Είχαμε τα σπιτικά μας γλέντια, με τραγούδια και χορό, παίζαμε ατέλειωτες ώρες τα παιχνίδια μας με ελευθερία και χαιρόμασταν τη φύση, είχαμε βαθιές και αγνές φιλίες και ζούσαμε μεγάλους έρωτες με τους άντρες τις ζωής μας, τους συζύγους μας, με καντάδες τα βράδια και μυστικές συναντήσεις για ένα μαγικό φιλί και το κρυφό όνειρο του γάμου, τον μοναδικό στόχο κάθε κοπέλας της γενιάς μας.
 
Δουλέψαμε σκληρά, αγωνιστήκαμε με θάρρος, και είδαμε τις συνθήκες να αλλάζουν ραγδαία μπροστά στα μάτια μας. Είδαμε να εκσυγχρονίζονται τα πάντα γύρω μας, να γεμίζει το σπίτι ηλεκτρικές συσκευές που διευκολύνουν τόσο το νοικοκυριό μας. Πολλές από εμάς βγήκαμε να δουλέψουμε στον επαγγελματικό στίβο και άλλες προσφέραμε στις τόσο δύσκολες αγροτικές εργασίες, χωρίς ασφάλιση και αμοιβή.
 
Καμαρώσαμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν και ανοίγουν τα δικά τους φτερά. Γίναμε από τη μια στιγμή στην άλλη πεθερές και γιαγιάδες! Πόσο μικρή είναι στα αλήθεια αυτή η μεγάλη ζωή! Και πόσο παράξενη! Όταν είμασταν νέες μάς διαφέντευαν οι πεθερές, μόλις γίναμε εμείς πεθερές άλλαξαν τα πράγματα! Τώρα οι νέοι έχουν τον πρώτο λόγο για όλα. Και καλά κάνουν, γιατί το μέλλον ανήκει σε αυτούς.
 
Αγαπητές μου φίλες,
Είδαμε στα χρόνια αυτά πολλούς δικούς μας να φεύγουν για πάντα.  Σκληρός ο αποχωρισμός των ανθρώπων! Περάσαμε μπόρες, δυσκολίες, αρρώστειες, αγωνίες,…. Κι όμως, όσο ο χρόνος μεγαλώνει, τόσο η ομορφιά της ζωής μάς χαμογελάει όλο και πιο γλυκά μέσα από τα μάτια των εγγονών μας. Είναι η δεύτερη γενιά που της προσφέρουμε την στοργή της αγάπης μας και την εμπειρία της ζωής μας. Και πιστεύω πως είμαστε ακόμα δυνατές και άξιες να αναθρέψουμε και μια τρίτη γενιά, αν έχουμε ζωή, μέσα στα κουρασμένα, μα τόσο τρυφερά χέρια μας.
 
Σίγουρα, λοιπόν, μια μέρα τον χρόνο αξίζει να μας τιμούνε, εμάς που όλες τις άλλες μέρες προσφέρουμε τον εαυτό μας στους άλλους.

 

 

Αγαπητές μου φίλες,
Θέλω να σας δώσω ολόψυχα τις καλύτερες ευχές μου να είμαστε γερές, δυνατές και αισιόδοξες! Να είμαστε πολύχρονες και ευτυχισμένες! Να προσφέρουμε πάντα απλόχερα τους καρπούς της αγάπης μας στην οικογένεια και στην κοινωνία! Να είμαστε πάντα η δύναμη της ζωής και της αναγέννησης του κόσμου!  
Χρόνια μας πολλά!

   

   

Αγαπητή κυρία Πρόεδρε του Τμήματος Συνεργασίας,
Αγαπητές μου κυρίες,  
Αποτελεί εξαιρετική τιμή για μένα να βρίσκομαι μια τέτοια μέρα κοντά σας, κοντά σε έναν τόσο δυναμικό Σύλλογο γυναικών και σας συγχαίρω για τις σπουδαίες πρωτοβουλίες σας.
 
Σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνετε να με βραβεύσετε και να τιμήσετε στο πρόσωπό μου τις πολύτεκνες μητέρες, που, όπως κάθε μάνα, αγωνίζονται καθημερινά για τις οικογένειές τους.
 
Θέλω να σας δώσω κι εγώ ολόψυχα τις καλύτερες ευχές μου να είμαστε γερές, δυνατές και αισιόδοξες!
Να είμαστε πολύχρονες και ευτυχισμένες!
Να προσφέρουμε πάντα απλόχερα τους καρπούς της αγάπης μας στην οικογένεια και στην κοινωνία και να είμαστε πάντα η δύναμη της ζωής και της αναγέννησης του κόσμου!
 
Χρόνια μας πολλά!
 
Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 28 Σεπτέμβριος 2010 07:25
 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Ισότητα των φύλων Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας
Διαφήμιση

Στατιστικά

Μέλη : 2
Περιεχόμενο : 166
Σύνδεσμοι : 6
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 472600