Όλγα Μούσιου-Μυλωνά

Προσωπική ιστοσελίδα

Facebook Twitter RSS Feed 
Πολύτεκνη μητέρα, μια ηρωίδα της καθημερινότητας PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ολγα Μουσιου   
Τρίτη, 17 Αύγουστος 2010 12:23

Πολύτεκνη μητέρα:

Μια ηρωίδα της καθημερινότητας


Όλγα Μούσιου-Μυλωνά
Σχολική Σύμβουλος Π.Ε.
Ειδική Επιστήμονας
Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης


Σεβασμιότατε Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας,
Πανοσιολογιότατε,   Αιδεσιμότατοι Άγιοι Πατέρες,
Κύριοι πρόεδροι του Τοπικού Συμβουλίου Κέλλης, του Συλλόγου Πολυτέκνων, και της Μ.Κ.Ο. «Ιερά Δρυς Κέλλας»,
Εκλεκτές μου κυρίες,
Αξιότιμοι κύριοι,
 
Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που βρίσκομαι σήμερα κοντά σας για να τιμήσουμε μαζί με έναν ξεχωριστό τρόπο την Πολύτεκνη Μητέρα. Είναι μια εξαιρετικά εμπνευσμένη πρωτοβουλία η τιμή σε ένα πρόσωπο που κινείται στη σφαίρα της καθημερινότητας και δίνει έναν διαρκή αγώνα, σκληρό και αφανή, αλλά τόσο σημαντικό για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, η οποία βρίθει προβλημάτων με κεντρικό το γνωστό δημογραφικό που κλυδωνίζει τις βάσεις του εθνικού οικοδομήματος.
 
Είναι μια εκδήλωση σημειολογική για το συλλογικό σεβασμό μας απέναντι στο ιερό πρόσωπο της Μάνας, που έχει αναχθεί ως το πανανθρώπινο σύμβολο της ζωής και της ανιδιοτελούς αγάπης, αλλά και για τον απέραντο θαυμασμό μας για την Πολύτεκνη Μάνα, τον στυλοβάτη της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, που αποτελεί το σύμβολο της αυτοθυσίας και της υπέρβασης του εγωκεντρισμού.
 
Για όλους μας η Μητέρα, με όποιο επίθετο κι αν συνοδεύεται, είναι πρόσωπο ιερό. Νεαρή ή ηλικιωμένη, πλούσια ή φτωχή, διάσημη ή απλή, μορφωμένη ή μη εγγράμματη, εργαζόμενη ή άνεργη, περιβάλλεται από ένα φωτοστέφανο αγιοσύνης, γιατί στην αγάπη της αντικατοπτρίζονται τα βαθύτερα και τα πιο ποιοτικά συναισθήματα του ανθρώπου. Ένα σκαλί παραπάνω η Πολύτεκνη Μητέρα, διαθέτει όλα τα προηγούμενα στον υπέρτατο βαθμό, γιατί βιώνει τη μητρότητα πολλαπλά και καλείται να μοιράσει ακριβοδίκαια τα συναισθήματα, τις ατέλειωτες φροντίδες μιας μεγάλης οικογένειας, τον προσωπικό της χρόνο και τη ζωή της ολόκληρη θέτοντας τον εαυτό της και τις ανάγκες της σε δεύτερη μοίρα.
 
Οι ρίζες της πολυτεκνίας βρίσκονται βαθιά στην παράδοσή μας, αλλά κι εμείς, όπως όλες οι κοινωνίες Δυτικού τύπου, υποκύψαμε σε μια λογική προσωπικής ευμάρειας, αναδομήσαμε την κλίμακα των παραδοσιακών αξιών μας και οδηγηθήκαμε σε εγωκεντρικές επιλογές και στάσεις ζωής. Η πολυτεκνία φαίνεται να έχει μια αντιστρόφως ανάλογη σχέση με την ανάπτυξη του δυτικότροπου πολιτισμού, που φέρνει το «εγώ» μας στο προσκήνιο, μας γοητεύει με τους στόχους μιας επιτυχούς προσωπικής επαγγελματικής ανέλιξης και διάκρισης, μας κατευθύνει με την ιεράρχηση προτεραιοτήτων που θέτουν τα υλικά αγαθά και τον προσπορισμό οικονομικού κέρδους στο επίκεντρο.
 
Για πολλούς υπάρχουν και αντικειμενικοί κοινωνικοί και οικονομικοί λόγοι, όπως η υψηλή ανεργία, η δυσχέρεια εύρεσης σταθερής εργασίας, οι μακροχρόνιες σπουδές και το πολύ υψηλό κόστος ζωής σε συνδυασμό με τον άκρατο καταναλωτισμό που κυριαρχεί στην εποχή μας. Η μέριμνα για την αξιοπρεπή επιβίωση μιας πολύτεκνης οικογένειας και για την ενδεχόμενη αποκατάσταση των παιδιών είναι πολλαπλάσια και ανεπιφύλακτα θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι σήμερα η επιλογή της πολυτεκνίας είναι ηρωισμός.
 
Κυρίως, όμως, φαίνεται οι λόγοι να είναι βαθιά προσωπικοί και εσωτερικοί. Η αξιολογική κλίμακα του καθενός μας φαίνεται να δομείται περισσότερο με γνώμονα την φιλαυτία και τις προσωπικές ανάγκες, παρά με συλλογικά κριτήρια. Η συνειδητή πολυτεκνία για πολλούς έλκει την προέλευσή της από τις ορθόδοξες θρησκευτικές πεποιθήσεις και για άλλους βασίζεται σε μια «οικογενειοκεντρική βιοθεωρία» που από άλλη οδό καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα του σεβασμού της ανθρώπινης ζωής ως αυταξίας. Με λίγα λόγια, οι συνειδητά πολύτεκνοι ανακαλύπτουν έγκαιρα τη μεγάλη αλήθεια που διαπιστώνουμε όλοι στη δύση του βίου μας: ότι η οικογένεια αποτελεί την πιο γνήσια και ανεξάντλητη πηγή ευτυχίας.
 
Μέσα σε αυτήν, λοιπόν, την πολύτεκνη οικογένεια η Μητέρα είναι ο πιο ισχυρός κρίκος στην αλυσίδα της ζωής. Μέσα στο κορμί της συντελείται το μέγιστο θαύμα της δημιουργίας, το θεϊκό μυστήριο της γονιμοποίησης, και η μήτρα της γίνεται το πρώτο λίκνο της νέας ζωής. Η πολλαπλή εγκυμοσύνη και μητρότητα, μια πραγματική ευτυχία, είναι συγχρόνως και μια καταπόνηση του γυναικείου σώματος, είναι μια ενσυνείδητη δοκιμασία και προϋποθέτει μια συγκεκριμένη προσεκτική διαβίωση.
 
Η βαθιά μητρική σχέση της μάνας με τα παιδιά της ξεκινάει από τα πρώτα σκιρτήματα του εμβρύου που κυοφορείται στα σπλάχνα της  και εμπεδώνεται μέρα με τη μέρα, τρανεύει και γιγαντώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Η εγκυμονούσα μάνα προσφέρει το σώμα της και όλη της την ύπαρξη για να φέρει στον κόσμο ένα νέο άνθρωπο, την προέκταση της ζωής της, και ως «συνεργός του Θεού» συμβάλλει στο θαύμα της Δημιουργίας και στη συνέχεια της ζωής.
Από την πρώτη στιγμή που θα κρατήσει στην αγκαλιά της τα πολύτιμα δώρα του Θεού, η αγκαλιά της γίνεται το πιο σίγουρο και ασφαλές καταφύγιο των  νέων ανθρώπων για όλη τους τη ζωή.
 
Η ανησυχία και η μέριμνα της πολύτεκνης μάνας γίνεται το πέπλο προστασίας για τα παιδιά της, ενώ η συναίσθηση της μεγάλης ευθύνης και η χαρά της μητρότητας δραστηριοποιούν τη μόνιμη έγνοια της και την ακάματη εγρήγορσή της. Ο ψυχικός της κόσμος ενεργοποιείται προς ένα σκοπό: τη φροντίδα της οικογένειας, οι ελπίδες, τα όνειρά της, οι σκέψεις και οι προσδοκίες της κινούνται γύρω από ένα στόχο: η πολυτεκνία να είναι συγχρόνως και καλλιτεκνία.
 
Αν επιχειρούσαμε να κάνουμε μια επισκόπηση των επιστημονικών δεδομένων της εποχής μας θα διαπιστώναμε ότι η σημασία της μητέρας για την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του έχει επισημανθεί από όλες τις αναπτυξιακές θεωρίες.
 
Το παιδί, όταν έρχεται στον κόσμο, είναι μια αδιαφοροποίητη οντότητα. Δεν έχει επίγνωση του εαυτού του, ούτε των άλλων ως ξεχωριστών ατόμων. Από αυτόν τον αρχικά χαοτικό κόσμο το παιδί θα διαμορφώσει την ύπαρξη του εαυτού του ως ξεχωριστής ύπαρξης με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και γνωρίσματα, αλλά και την παρουσία των άλλων ως ξεχωριστών ατόμων, θα οριοθετήσει δηλαδή τον εαυτό του και τους άλλους. Στη διαδικασία αυτής της διαφοροποίησης βασικό ρόλο θα διαδραματίσει η σχέση του παιδιού με το πρόσωπο εκείνο με το οποίο αναπτύσσει στενή επαφή. Σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες αυτό το πρόσωπο είναι κυρίως η μητέρα.
 
Σε αυτό το πρώτο στάδιο της ανάπτυξης η μητέρα καλείται να παίξει πολλούς ρόλους. Είναι για το παιδί η τροφός, το πρόσωπο που παρέχει ερεθίσματα και, παράλληλα, προστατεύει το παιδί από το βομβαρδισμό των ερεθισμάτων του περιβάλλοντος. Είναι το βοηθητικό Εγώ του παιδιού και αποτελεί το στόχο των επιθετικών και αγαπητικών του ενορμήσεων.
 
Η σχέση μητέρας-παιδιού, κατά το πρώτο στάδιο της ανάπτυξης, αποτελεί το στοιχείο με βάση το οποίο το παιδί θα διαμορφώσει γενικά την προσωπικότητά του. Η εμπειρία της αγάπης και των ερεθισμάτων που έχει το παιδί στην πρώτη παιδική ηλικία δημιουργεί για όλα τα επόμενα χρόνια ένα συναίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.
 
Η ευαισθησία της μητέρας για ανταπόκριση στα κοινωνικά μηνύματα που στέλνει το παιδί, η ποικιλία και τρόπος που το καθησυχάζει, η συχνότητα με την οποία παίζει μαζί του και, γενικά, ο τρόπος που διαχειρίζεται κάθε αντίδρασή του  είναι εξαιρετικά σημαντικές παράμετροι για την ανάπτυξη του παιδιού. Η όλη σχέση μητέρας-παιδιού κατά τον πρώτο κυρίως χρόνο εκφράστηκε με τον όρο «προσκόλληση» (attachment) και έγινε αντικείμενο εμπεριστατωμένης μελέτης από σπουδαίους ερευνητές. Η αποκλειστική απασχόληση της μητέρας με το βρέφος της τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση είναι ζωτικής σημασίας. Αυτή η σχέση μητέρας-παιδιού κατά τις πρώτες εβδομάδες είναι συμβιωτική σχέση και αποτελεί συνέχεια και φυσική προέκταση της συνύπαρξής τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Στο «χορό» των αλληλεπιδράσεων μητέρα και παιδί βρίσκονται σε ένα συνεχές «παιχνίδι», η ποιότητα του οποίου θα καθορίσει τη μελλοντική ανάπτυξη των γνωστικών και κινητικών δεξιοτήτων, παράλληλα με τη διαμόρφωση του συναισθηματικού κόσμου του παιδιού.
 
Η μυστηριώδης επικοινωνία μεταξύ μητέρας και βρέφους γίνεται σε συνειδητό και ασυνείδητο επίπεδο. Έτσι, μολονότι μια μητέρα μπορεί να φροντίζει τέλεια το μωρό της, να προσέχει σχολαστικά την καθαριότητα, την υγεία και τη διατροφή του, αν οι αντιδράσεις και τα συναισθήματά της είναι στο βάθος αρνητικά, το βρέφος με διαισθητικό και θαυμαστό τρόπο αντιλαμβάνεται και καταγράφει μέσα από τη σωματική επαφή με τη μητέρα του τις διαθέσεις αυτές, οι οποίες το επηρεάζουν αρνητικά. Αυτά τα σήματα που προέρχονται από τις μη ορατές εξωτερικά, ασυνείδητες διαθέσεις της μητέρας θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη όλων των τομέων της προσωπικότητας του νέου ανθρώπου.
 
Από τον έβδομο περίπου μήνα η μητέρα γίνεται το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή του βρέφους. Η σχέση της μάνας με το παιδί της είναι βαθιά συναισθηματική, μοναδική και αναντικατάστατη. Σημαντικές παρατηρήσεις σε παιδιά που μεγάλωσαν σε ιδρύματα κατέδειξαν ότι, μολονότι οι βιολογικές τους ανάγκες εκπληρώνονταν με επάρκεια, η στέρηση της μητέρας είχε ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες στη συμπεριφορά τους και κάποια από αυτά παρουσίασαν αποκλίνουσα, παραβατική ή και εγκληματική συμπεριφορά.
 
Το παιδί κατά τον πρώτο χρόνο διαμορφώνει ένα βασικό αίσθημα εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας για τον εαυτό του και τους άλλους, ανάλογα με τα μηνύματα αγάπης και αποδοχής που δέχεται κατά την επικοινωνία του με τη μητέρα. Για τη διαμόρφωση αυτής της ψυχολογικής διάστασης καθοριστικό παράγοντα αποτελεί η σχέση που η μητέρα αναπτύσσει με το παιδί της. Όταν ικανοποιούνται οι βιολογικές και κυρίως οι ψυχολογικές του ανάγκες το παιδί διαμορφώνει θετική στάση προς τον εαυτό του και τους άλλους γύρω του.
 
Ο ρόλος της μητέρας στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού είναι σημαντικός τόσο για την οριοθέτηση του υπαρξιακού του εαυτού όσο και για τις ψυχολογικές ιδιότητες που θα αναπτύξει. Στην ηλικία των 2-3 ετών η μητέρα κυρίως αναλαμβάνει τη σημαντική αρμοδιότητα να εξηγήσει στο παιδί της τον κόσμο γύρω του και να το βοηθήσει να ταξινομήσει τις εμπειρίες του, να μάθει τον επεξεργασμένο λόγο, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιο και τις προτάσεις που χρησιμοποιεί, να επεκτείνει τον λόγο του και να εμπεδώσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Η ευθύνη της πολύτεκνης μάνας είναι ακόμα μεγαλύτερη, γιατί οι φροντίδες αυτές προσφέρονται ισότιμα σε πολλές κατευθύνσεις.
 
Αργότερα στην ηλικία των 3-5 ετών, παρόλο που τα παιδιά αρχίζουν να απομακρύνονται από τη μητέρα, εξακολουθούν να τη θεωρούν ως το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή τους. Τα τρυφερά λόγια μεταξύ τους, τα θερμά αγκαλιάσματα, τα ζεστά κοιτάγματα που ανταλλάζουν μητέρα και παιδιά χαρακτηρίζουν τη σχέση τους σε αυτή τη φάση. Η μητέρα είναι αυτή που θα οδηγήσει με παιδαγωγική ευστοχία τα παιδιά της στον παιδικό σταθμό και στο Νηπιαγωγείο. Η δική της προσωπικότητα θα λειτουργήσει έτσι ώστε να προσαρμοστούν τα παιδιά στην προσχολική τους ζωή, χωρίς σχολειοφοβία και το άγχος του αποχωρισμού  και να αποκτήσουν θετική αυτοεκτίμηση.
 
Αλλά και κατά την είσοδο των παιδιών στη σχολική ζωή, που έχει τις απαιτήσεις της πραγματικής κοινωνίας, με κανόνες και υποχρεώσεις, η μητέρα είναι σημαντικός αρωγός και συμπαραστάτης στην εκμάθηση των βασικών σχολικών δεξιοτήτων, στην ένταξή τους στη σχολική κοινότητα και την ομάδα των συνομηλίκων. Με τη σπουδαία συμβολή της τα παιδιά  εσωτερικεύουν τις στάσεις, τις αξίες, τις συμπεριφορές και τους ηθικούς κανόνες που θα τα ακολουθούν στη συνέχεια της ζωής τους.
 
Στα επόμενα ευαίσθητα χρόνια της εφηβείας, όπου αμφισβητούνται από τους νέους τα πάντα, η μητέρα, ενώ φαίνεται να αποκτά ένα δευτερεύοντα ρόλο, στην πραγματικότητα παραμένει η ειρηνοποιός δύναμη, το ασφαλές καταφύγιο των εφήβων. Η σχέση με τους γονείς και, ιδίως, με τη μητέρα ενισχύουν την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση που τόσο χρειάζεται στην ηλικία αυτή. Οι συζητήσεις για σοβαρά θέματα, όπως η πολιτική, η εργασία, οι αξίες, η σχέση με το άλλο φύλο, κλπ., κυριαρχούν. Δεν λείπουν και οι έντονες συγκρούσεις, βέβαια, τις οποίες η μάνα θα πρέπει να διαχειρίζεται με κατανόηση και συγκαταβατικότητα.
 
Η μητέρα, εκτός από πυξίδα καθοδήγησης των παιδιών, λειτουργεί και ως συνεκτικός κρίκος της πολύτεκνης οικογένειας, με τη συγχωρητικότητα, την ανοχή και την υπομονή της. Δημιουργεί με τη συναισθηματική θέρμη της μέσα στην οικογένεια το κατάλληλο κλίμα για να ανθίσουν τα λουλούδια της δημιουργικότητας, της αλληλοπεριχώρησης και της αγάπης. Με σεβασμό, με διακριτικό έλεγχο, με αποδοχή και δημοκρατικότητα υποστηρίζει τα παιδιά της και τα βοηθά να αυτονομηθούν και να χειραφετηθούν, ώστε να γίνουν χρηστοί πολίτες και δημιουργικοί άνθρωποι. Με το ρόλο της αυτό η πολύτεκνη μητέρα αναδεικνύεται ως πρωτεργάτης στη βιολογική και ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών της. Από την «εξ απαλών ονύχων» ανατροφή και διαπαιδαγώγηση τους γίνεται η κινητήρια δύναμη της ζωής και μέσα από τη δική τη συμπεριφορά αναπαράγονται οι αξίες, τα ήθη, η γλώσσα και τα   πολιτιστικά χαρακτηριστικά του λαού μας. Για αυτό η κοινωνική και πολιτισμική συμβολή της είναι κεφαλαιώδης.
   
Αν προσθέσει κανείς σε όλα αυτά και τον ενορχηστρωμένο συντονισμό που κάνει η πολύτεκνη μάνα για να εξισορροπήσει τις οικονομικές και τις καταναλωτικές ανάγκες της οικογένειας, ώστε όλα τα παιδιά να απολαύσουν μια όσο γίνεται καλύτερη ζωή και να διασφαλίσουν ένα όσο γίνεται καλύτερο μέλλον, αντιλαμβάνεται εύκολα ότι είναι μια ηρωίδα της καθημερινότητας.
 
Δίπλα, όμως, στις μάνες του καθήκοντος, της αυτοθυσίας και της γενναιότητας βρίσκονται και κάποιες άλλες μάνες της καθημερινότητας, που η συμπεριφορά τους δεν είναι καθόλου ιδανική: μάνες καταπιεστικές και υπερπροστατευτικές, μάνες αδιάφορες και απορριπτικές, μάνες επιθετικές, με ψυχικά νοσήματα, μάνες που εμπορεύονται τα σώματα και τις ψυχές των παιδιών τους, μάνες που πετούν τα νεογέννητά τους στους κάδους των σκουπιδιών………
 
Δυστυχώς, η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ εξιδανικευμένη και η κοινωνία των ανθρώπων δεν είναι κοινωνία αγγέλων. Η μητρότητα έχει κι αυτή τις δικές της προϋποθέσεις. Δε θα πρέπει να είναι τυχαία και απερίσκεπτη κατάσταση, αλλά συνειδητή και ώριμη επιλογή. Η νέα γυναίκα θα πρέπει να προετοιμάζει σωστά το σώμα και την ψυχή της για το μεγάλο γεγονός. Οι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί θεσμοί της οργανωμένης πολιτείας θα πρέπει να την εκπαιδεύουν σωστά για το νέο της ρόλο με τη συνδρομή πνευματικών ανθρώπων, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών.
 
Η πολύτεκνη μητέρα, χρειάζεται επιτακτικά την κοινωνική βοήθεια του κράτους, που θα πρέπει να είναι περισσότερο απλόχερη απέναντί της με διάφορες οικονομικές παροχές και διευκολύνσεις, θεσμοθετημένες για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Είναι αναγκαία η στήριξη της οικογένειας με θεσμούς, όπως οι βρεφονηπιακοί και οι παιδικοί σταθμοί, οι μακροχρόνιες άδειες κύησης και ανατροφής, τα μέτρα ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος, η καταπολέμηση της ανεργίας και ουσιαστικά προνόμια ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών. Η στήριξη της οικογένειας είναι σοβαρή πολιτική επιλογή και θα πρέπει η ίδια η κοινωνία να την απαιτήσει και να την επιβάλει διεκδικητικά.
 
Και, τέλος, η οικογένεια της πολύτεκνης μητέρας θα πρέπει να την περιβάλει με περισσή στοργή και φροντίδα και να την υποστηρίζει στα νέα της καθήκοντα. Η ενότητα και η σύμπνοια του ζευγαριού και η συμμετοχή του συζύγου στην ανατροφή των παιδιών είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ισορροπημένη λειτουργία της οικογένειας. Η μητέρα είναι άνθρωπος και πρέπει να εκπληρώνει χωρίς ενοχές τις προσωπικές της ανάγκες για ολοκλήρωση και επιβεβαίωση, ώστε να είναι σε θέση να προσφέρει γενναιόδωρα την αγάπη και τη στοργή της.
     
Αγαπητές κυρίες,
Αγαπητοί κύριοι,
Εκδηλώσεις όπως η σημερινή λειτουργούν σε δύο επίπεδα: σε συλλογικό και σε ατομικό. Σε συλλογικό επίπεδο μια τιμητική διοργάνωση μας συνεγείρει στα καθήκοντά μας, ενώ  σε προσωπικό επίπεδο συνδαυλίζονται οι μύχιες δυνάμεις και τα κοιμισμένα αισθήματα που κρύβουμε μέσα μας, αναρριπίζεται η διάθεσή μας για προσφορά και φωτίζεται η σκέψη και η δράση μας.
 
Τιμημένες πολύτεκνες μητέρες της Κέλλης και της Φλώρινας,
Γενναιόδωρες και ευλογημένες μάνες της γης ολάκερης,
θα ήθελα να σας εκφράσω από καρδιάς ότι αισθάνομαι εξαιρετικό θαυμασμό για όλες τις πολύτεκνες μητέρες, τις εκλεκτές παρούσες και τις χιλιάδες απούσες, που κάνοντας υπέρβαση των προσωπικών τους αναγκών, επέλεξαν να υπηρετήσουν τη μητρότητα και να τιμήσουν απλόχερα τη χάρη που τους δόθηκε από τον Θεό.
 
Με αίσθηση αναξιότητας απέναντί σας, ως ένα δημόσιο πρόσωπο, που έχω το προνόμιο να απολαμβάνω τη δημοσιότητα των έργων και της λειτουργίας μου, σκύβω και σας φιλώ με εκτίμηση για όλα αυτά τα «θαύματα» και «θαυμαστά» που αθόρυβα, στωικά, γενναία, αλλά με περισσή φροντίδα επιτελείτε μέσα στις γωνιές του ευλογημένου σπιτικού σας, για την καθημερινή μέριμνα του νοικοκυριού, του φαγητού, των παιδιών, για τις παράλληλες δραστηριότητές σας, επαγγελματικές και κοινωνικές, για όλα αυτά τα «μικρά» που είναι τόσο μεγάλα και σημαντικά και δίνουν σάρκα και οστά στο συναίσθημα και στην αγάπη.
 
Σκύβω και σας φιλώ  με σεβασμό για τη μαγική σας δύναμη να ειρηνεύεται και να εμψυχώνεται το οικογενειακό περιβάλλον, όπως μόνο εμείς οι γυναίκες ξέρουμε να κάνουμε, και σας υπόσχομαι στις διεκδικήσεις για τα δίκαια αιτήματά σας να είμαι στο πλευρό σας.
 
Γνωρίζουμε όλοι καλά ότι η μεγαλύτερη ανταμοιβή των κόπων σας είναι η λάμψη στα μάτια των παιδιών σας, το χαμόγελό τους, η πρόοδος και η ευτυχία τους. Και γνωρίζουμε καλά όλοι ότι κι αν βρισκόσασταν μπροστά στο δίλημμα μιας πλούσιας και ήσυχης προσωπικής ζωής με όλα τα αγαθά της γης, εσείς και πάλι χωρίς δισταγμό τον ευλογημένο «Παράδεισο» της μεγάλης σας οικογένειας θα επιλέγατε. Και είστε διπλά καλότυχες για αυτό!
 
Σας εύχομαι να πορεύεστε πάντα με αισιοδοξία και ελπίδα στο δρόμο του καθήκοντος και της ευτυχίας! Σας οφείλουμε πολλά!
 
Σας ευχαριστώ!

Φλώρινα, 1-5-2009

 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Ισότητα των φύλων Πολύτεκνη μητέρα, μια ηρωίδα της καθημερινότητας
Διαφήμιση

Στατιστικά

Μέλη : 2
Περιεχόμενο : 166
Σύνδεσμοι : 6
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 474267