Όλγα Μούσιου-Μυλωνά

Προσωπική ιστοσελίδα

Facebook Twitter RSS Feed 
Δέκα χρόνια χωρίς τον Paulo Freire PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ολγα Μουσιου   
Παρασκευή, 20 Αύγουστος 2010 11:35

Δέκα χρόνια χωρίς τον PAULO FREIRE (1921-1997)

 

 


O Paulo Reglus Neves Freire είναι ένας από τους πιο προβεβλημένους παιδαγωγούς του 20ου αιώνα. Γεννημένος στο Recife, πόλη την οποία αγαπούσε με πάθος σε όλη του τη ζωή, ο Freire διέγειρε την φαντασία πολλών ανθρώπων στην Βραζιλία με την ανανεωτική του προσέγγιση απέναντι στην παιδεία. Ήταν μια προσέγγιση που έδινε τη δυνατότητα στους ανθρώπους να «διαβάσουν την λέξη και τον κόσμο». Θεωρήθηκε ως ανατρεπτικός από το στρατιωτικό καθεστώς, που κυβέρνησε την Βραζιλία μετά το πραξικόπημα του 1964, και μετά από μια περίοδο φυλάκισής του εξορίστηκε για 16 χρόνια στη Βολιβία, στη Χιλή, στις Η.Π.Α. και στη Γενεύη. Παρήγαγε συμβουλευτικό έργο σε διάφορα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των χωρών που μόλις είχαν αποκτήσει την ανεξαρτησία τους από την Πορτογαλία. Έγραφε συνεχώς κατά τη διάρκεια της εξορίας του. Επέστρεψε στην πατρίδα του Βραζιλία το 1980. Ήταν από τους ιδρυτές του Εργατικού Κόμματος στην Βραζιλία και στα 60 του ανέλαβε το επίπονο έργο του Γραμματέα Εκπαίδευσης της Δημοτικής Αρχής του Σάο Πάολο.
 
Η σκέψη του είναι ριζοσπαστική και μεταποικιοκρατική, ενώ η προσέγγισή του απέναντι στην παιδεία δίνει εξολοκλήρου έμφαση στην πολιτική της γνώσης. Παρά τη διαρκή του υποστήριξη στις κοινωνικές σχέσεις της εκπαίδευσης, ήταν πάντα κατηγορηματικός υπέρ του καθοδηγητικού χαρακτήρα της κοινωνικά μεταρρυθμιστικής εκπαίδευσης, επικεντρώνοντας στην έννοια της πράξης (αντί της θεωρίας), την οποία μπορεί να επιβάλει ο εκπαιδευτικός και η οποία, ωστόσο, δεν πρέπει να εκφυλιστεί προς την κατεύθυνση του απολυταρχισμού.
 
Ο Ρ. Freire αναγνωρίζεται ως ο μεγαλύτερος εκφραστής της κριτικής παιδαγωγικής. Θεωρητικός και ακτιβιστής, ταυτόχρονα, ο Freire, συνεχώς και μέχρι το τέλος της ζωής του έγραφε βιβλία, μερικά από τα οποία εκδίδονται ακόμη και μετά τον θάνατό του. Θα ήταν άδικο να προσπαθήσουμε  να δικαιώσουμε τις ιδέες του αναφερόμενοι μόνο στο πιο γνωστό του έργο, την «Παιδαγωγική των Καταπιεσμένων», γιατί το συνολικό του έργο είναι πολύ μεγάλο. Άγγιξε τις ψυχές πολλών με την γλώσσα της ελπίδας και της δυνατότητας.
 
Κατά την άποψη του Paulo Evaristo Arns, πρώην Καρδινάλιου του Σάο Πάολο, ο Paulo Freire άγγιξε όχι μόνο τις ψυχές των ανθρώπων, αλλά και σημαντικών θεσμών όπως του θεσμού της Εκκλησίας. Πολλοί μιλούν για εκείνο το δυνατό ύφος του κειμένου, του σχετικού με την εκπαίδευση που έγραψε ο Freire το 1968 απευθυνόμενος προς το Συνέδριο των Επισκόπων στο Medellin της Κολομβίας, ένα ορόσημο της ανάπτυξης της Θεολογίας  της Απελευθέρωσης.
 
Αν, λοιπόν, πέσει στα χέρια σας κάποιο βιβλίο του, διαβάστε το, γιατί  αξίζει πραγματικά τον κόπο!

 

 

 

Όλγα Μούσιου-Μυλωνά
Σχολική Σύμβουλος Π.Ε.

 


Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ:

«Επιτέλους! Είμαστε το μέλλον! Προστατέψτε τα όνειρά μας!»

 


Με αυτή τη συγκλονιστική φράση η νεαρή μαθήτρια Δέσποινα Λάσκαρη, που συμμετείχε μαζί με δεκάδες άλλους νέους από όλα τα μέρη της Ελλάδας στη Βουλή των Εφήβων, συμπύκνωσε λιτά και καυστικά τις προσδοκίες και την απόγνωση της νέας γενιάς για το αβέβαιο μέλλον της που προδιαγράφεται δύσκολο και ζοφερό, αλλά και για το εκπαιδευτικό παρόν της, που βρίθει από παθογένειες και άστοχες επιλογές. Η ίδια μαθήτρια στηλίτευσε το εκπαιδευτικό μας σύστημα πολύ παραστατικά, αναφερόμενη στην έλλειψη στόχων και την απουσία αξιών από την εκπαίδευση των νέων, καταδίκασε την έμφαση στην άκριτη και κουραστική απομνημόνευση, αντί της καλλιέργειας της κριτικής σκέψης, και το μεγάλο οικονομικό φορτίο της ελληνικής οικογένειας από το υψηλό κόστος των φροντιστηρίων.
 
Στην επίσημη κυριακάτικη συνεδρίαση της 20ης Ιανουαρίου 2008 οι έφηβοι συνεδρίασαν με τον άριστο συντονισμό του Προέδρου της Βουλής κ. Σιούφα και παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Κάρολου Παπούλια, του Πρωθυπουργού, κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή, του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κ. Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και πλήθους βουλευτών από όλα τα κόμματα, με προεξάρχοντα τον κ. Απόστολο Κακλαμάνη, ιδρυτή του θεσμού της Βουλής των Εφήβων, όταν ο ίδιος ήταν Πρόεδρός της Βουλής.
 
Οι νεαροί και οι νεαρές τοποθετήθηκαν για όλα τα καυτά θέματα της χώρας και της παγκόσμιας κοινότητας. Με τη μοναδική δύναμη της νεότητας να μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας και να παράγει φρέσκιες ιδέες και προτάσεις ακούστηκαν μέσα στη Βουλή όλα τα καυτά ζητήματα της ελληνικής κοινωνίας. Αναφέρθηκαν στη βαθιά οικονομική κρίση, που μαστίζει τα νοικοκυριά, στο φοβερό πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων, που ισοδυναμεί με έναν μικρό πόλεμο κάθε βδομάδα, τα προβλήματα των σχέσεών μας με τις γειτονικές χώρες και ιδίως με την Τουρκία, στα σημαντικά περιβαλλοντικά ζητήματα που απασχολούν τον πλανήτη, στο κομβικό ζήτημα της υγείας, αλλά και σε θέματα του Ελληνισμού της Διασποράς, καθώς και πολλά θέματα κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, πχ. τη βία στην οικογένεια και τη δωρεά οργάνων, που αποτελεί για τους περισσότερους ενήλικες θέμα ταμπού.
 
Ο Πρόεδρος, κ. Σιούφας, εξέφρασε τα θερμά του συγχαρητήρια στους εφήβους για τον μεστό και δυνατό λόγο που άρθρωσαν μέσα στη Βουλή, αλλά και για το σεβασμό τους στις διαδικασίες, όπως η άψογη τήρηση του χρόνου από όλους και η σοβαρή τους συμμετοχή στις συνεδριάσεις.
 
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους νέους μας για την τόλμη και τις θέσεις τους. Τα όνειρα και τα οράματά τους μακραίνουν τα νήματα και των δικών μας ελπίδων, για να γίνει, όπως είπε ο έφηβος βουλευτής με το στίχο του Ελύτη «η επαύριο της ζωής και πάλι αύριο».

 

 

 

Όλγα Μούσιου-Μυλωνά
Σχολική Σύμβουλος Π.Ε.

 

 

 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παιδαγωγικά Κείμενα - Άρθρα Δέκα χρόνια χωρίς τον Paulo Freire
Διαφήμιση

Στατιστικά

Μέλη : 2
Περιεχόμενο : 166
Σύνδεσμοι : 6
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 472564